توضیح:

 پوزش می طلبم از دوستان بابت تاخیری که در خصوص سفرنامه زنجان پیش آمد کمی دغدغه فکری داشتم و کمی هم  مسائل جاری کشور رخنه ای در اندیشه ام کرده بود. امید که سفرنامه  مورد پسندتان واقع گردد. . .

 

 

شهر زنجان؛ شهر دوران کودکی،  خاطرات،  تابستان های خنک، شیطنت های کودکانه و شهر آباء‌ و اجدادی. 
غروب است
از راه آهن مستقیم به بازار می روم  نزدیک است.  واردش می شوم. خنکای هوا در داخل می پیچد. بازار شلوغ کلافه ام می کند، اما اینجا خلوت  است و مردمانش در آرامش اند. به آرامی گام بر می دارم و سوار بر بال خاطرات می روم به گذشته‌ی دور. دورِ دور هجده سال پیش...

بقیه در ادامه مطلب

    بنا نداشتم در وبلاگ ام به مقوله ی  "سیاست" بپردازم چرا که ورود به مباحث سیاسی برای افرادی غیر سیاستمداری چون من نه تنها نتیجه بخش نیست بلکه آشفتگی های فکری فراوان  نیز به دنبال دارد.
    اما رویه ی انتخابات ریاست جمهوری امسال چنان  بود که مرا نیز به گرداب خود کشاند و نتایج، اتفاقات و رویدادهای پس از آن به قدری عجیب و تاسف بر انگیز بود که نه تنها من بلکه بسیاری را در بهت و حیرت فرو برد. امیدوارم که این اولین و آخرین مطلب سیاسی باشد که در وبلاگ ام می آورم.
   ماجرا از زمانی آغاز شد که در میان خیل داوطلبان ریاست جمهوری چهار نفر برای کاندیداتوری ریاست جمهوری از سوی شورای نگهبان انتخاب شدند که یکی از آنها رئیس جمهور بود و بقیه از افراد با سابقه‌ی نظام. . .

بقیه در ادامه مطلب

دستنوشته ها

این روزها چنان از وضع پیش آمده در  حوزه انتخابات ریاست جمهوری به تنگ آمدم که برای گریز از این وضعیت چندین راه را انتخاب کردم که از جمله آنها سفر کردن، مطالعه و بی توجهی به مسائل انتخابات جاری کشور بود.
یکی از موارد دیگر  که در این مواقع موجب آرامش خاطر من می شود و شاید برای برخی کمی مضحک هم باشد تماشای کارتون باشد البته نه هر کارتونی!
بلکه کارتون هایی که به ظاهر دارای داستانی ساده و به دور از پیچیدگی خاصی می باشند اما به راحتی می توانند پیغام خود را به بهترین شکل ممکن به مخاطب  انتقال دهند و چه بسا بهتر از هزاران سخنرانی و مقاله و کتاب عمل کنند.
از جمله كارتون هايي كه اين روزها موفق به تماشاي آن شدم و از تماشاي آن لذتي وافر به من دست داد تماشاي كارتون وال اي (Wall E) بود...

بقیه در ادامه مطلب