دوچرخه سواری از خراسان رضوی به خراسان شمالی – روستای حسن آباد اسفراین – قسمت یازدهم و پایانی
پنجه بر سیم های دو تارش می زند و می نوازد و نوایی سرمی دهد. چنان سرمست و با شور و حرارت می خواند که گویی خوانش نخست اش است. به وجد می آیی و از خود بی خود می شوی. دیدگان می بندی سیر آفاق و انفس می کنی. گل افروز نیک می داند میراث اجدادش را چگونه پاس دارد و نوای دلنوازشان را به آیندگان بسپارد.
***
از روستای اسطرخی صبح زود در بالای ارتفاعات و در فضایی مه آلود حرکتم را آغاز می کنم. جاده جدید التاسیس است و کم تردد. با قرار گرفتن در سرپایینی، دوچرخه سرخود به پیش می رود. پس از چند کیلومتر لحظه ای خود را در میان باغات می یابم و جاده ای خاکی!
دوچرخه سواری در میان انبوه باغات حس بسیار خوبی دارد، اما وجود خودروهای مسافری، بر هم زننده این نظم طبیعت شده اند.
برای خواندن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید


وبلاگ دریچه ای است برای تعامل با دوستانی حقیقی در فضایی مجازی