سفرنامه دوچرخه سواری در پناه زاگرس – روستای ورمهنگ کامیاران – قسمت پنجم

دیداری با قهرمان پارالمپیک
با سرعت تمام مسیری را می دود و بعد دوباره این حرکت را تکرار می کند. متوجه معلولیت دست راستش می شوم. از کنارش که رد می شوم، فقط می گویم: «آفرین به این همتت!» می خندد. لحظه ای می ایستد. می گوید قهرمانی پارالمپیک جهانی دارد. باز تحسینش می کنم. واقعا هم تحسین دارد. یکی با این معلولیت، این چنین فعال و پویا است در حالی که بسیاری از جوانان تنی سالم دارند، اما امان از یک جو اراده، فقط به انتظار کمک های بالادستی و پایین دستی و دور و نزدیک و غیره هستند. 
کمی که می گذرد با خودم می گویم: لعنتی! چرا نیایستادی تا بیشتر با او صحبت کنی؟

برای خواندن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید. 

 

سفرنامه دوچرخه سواری در پناه زاگرس - روستای تاریخی و کهن کردویج علیا - قسمت چهارم

دیدن های آدم های متفاوت و دو روستای تاریخی و کهن از بخش های لذت بخش امروز سفرم بود.

میهمانی در شهر میانراهان

از روستای «جیحون آباد» مسیرم را به سمت شمال این روستا پیش می گیرم. ظهر هنگام است. به شهر می رسم؛ شهری که ارتباط دهنده شهرهای «صحنه»، «بیستون» و «سُنقر» به یکدیگر است. از آقایی که تعمیرگاه خودرو دارد در خصوص روستا «کرتویچ علیا» می پرسم. در ابتدا دعوت به ناهار می کند. قبول نمی کنم. اما دعوت به خانه برای چایی را می پذیرم.

برای خواندن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید. 

سفرنامه دوچرخه سواری در پناه زاگرس – روستای جیحون آباد؛ روستایی با تنوع فرق دینی – قسمت سوم

طبیعت روستای جیحون آباد صحنه 

خداحافظی از قاسم 
صبح زود وقتی قاسم و دخترش نازیلا خواب هستند، از خواب بر می خیزم. آرام آرام وسایلم را جمع و جور می کنم.  پس از آن قاسم را تکان کوچکی می دهم و از خواب بیداریش می کنم. با صدای کم از او تشکر می کنم و می گویم می خواهم بروم. می گوید بعد از صبحانه خوردن بخورد. می خواهد بلند شود. مانعش می شوم می دانم تا نیمه های شب در آن ساختمان نیمه کاره کار کرده و خسته است. 
چند شکلات جلوی نازیلا می ریزم و از قاسم خداحافظی می کنم. 

شهر صحنه؛ شهر تنبورنوازها
حرکت را به سمت شهر صحنه ادامه می دهم. وارد اتوبان همدان – کرمانشاه و بعد از چند کیلومتر رکاب زدن وارد شهر صحنه می شوم. شهر صحنه با الحقی ها و تنبورهایش معروف است و سید خلیل عالی نژاد تنبور نواز معروف هم از این شهر بوده است. جای المان تنبور در ورودی و خروجی شهر خالی است. شاید در جای دیگر شهر باشد. 

یک پیشنهاد خوب
در ابتدای ورود،  چادرهای مربوط به میراث فرهنگی و هلال احمر  هستند. با سجاد قیطاسی آشنا می شوم که ...

 

برای خواندن ادامه سفرنامه اینجا را کلیک کنید. 

 

سفرنامه دوچرخه سواری در پناه زاگرس - شهر برزول و قصه آدم ها - قسمت دوم

طبیعت روستای ده کهنه 

یکی از ویژگی های سفر  دیدن آدم های غریب و هم نشینی با آنهاست. هر چند که آنها هم 
مرتضی کیانی اطلاعات مفیدی در اختیارم قرار می دهد. با هماهنگی انجام گرفته و با یکی از اهالی گیان به گشت و گذار در اطراف شهر می پردازیم. از برخی جاهای دیدنی همچون آبشار، تپه باستانی و ... دیدن می کنیم. حومه شهر دشت ها پهناور بر روی تپه ماهور و مزارع کشاورزی هستند. در نزدیکی سراب باغ های متعدد دیده می شوند که هنوز شکوفه نزده اند. سراب گیان چشمه پر آبی دارد و پس از طی مسافتی به یک آبشار مصنوعی تقریبا دو متری می رسد. در ادامه هم به داخل باغات می رود. تفرج گاه های مختلفی هم در داخل باغ ایجاد کرده اند. اما ورود برخی خودروها به داخل باغات منظره ناخوشایندی را ایجاد کرده اند. 
داخل شهر گیان، خیابان های نسبتا بزرگ هستند، اما خانه های نظم مشخصی ندارند و بی قد و قوارگی آنها،  از زیبایی شهر کاسته اند. با اینکه شهر تاریخی کهن دارد، اما نشانه ای از کهن بودنش نیست! 

 

 

برای خواندن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید. 

سفرنامه دوچرخه سواری در پناه زاگرس - شهر گیان شهرستان نهاوند - قسمت اول

 

سفرنامه حاضر حاصل سفر دو هفته ای در ایام نوروز سال 98 با دوچرخه به روستاها و برخی اماکن کمتر شناخته شده در استان های همدان، کرمانشاه، کردستان و ایلام است. در این سفرنامه سعی شده است، ضمن تهیه ویدئوها و تصاویر مناسب، با تحقیق و پژوهش در میان مردم، به معرفی بهتر مردم این مناطق و آداب  و رسوم آنان پرداخت.

در نگارش سفرنامه، امکان شرح مطالب متنوع و توصیفات گسترده ای وجود دارد. یک سفرنامه نویس خوب باید چنان باشد که خوانندگان خود را همسفر کند و به خوبی بتواند دیده ها و شنیده ها را بی کم و کاست و با اعمال کمترین نظر شخصی به مخاطب انتقال دهد.

پس از سال ها سفر و کسب تجربه، در کنار ثبت تصاویر و جمع آوری اطلاعات، توجه به زندگی مردم نیز از اولویت های اصلی ام در سفر شده است. در این سفرنامه نیز سعی شده است به این نکات تا حد ممکن به خوبی توجه شود. امید که اینگونه باشد.

برای خواندن ادامه سفرنامه اینجا را کلیک کنید