پیام نما

عظمت اکبراف از اساتید دانشگاه سمرقند ازبکستان برای مدت کوتاهی مهمانم می شود؛ مردی پرانرژی و خندان و با معلومات بالا.

در سفری که قبلا به ازبکستان داشتم، زمینه آشناییم با او فراهم شده بود.

عظمت تدریس زبانشناسی می کند و تاکنون به نود کشور جهان سفر کرده، بیشتر هم دوست دارد تجربه زندگی در میان مردمان را داشته باشد.

لازم است به این نکته هم اشاره کنم ازبکستان کشوری زیبا و بزرگی است که هزینه ها در آن تقریبا دو برابر ایران و درآمدها هم تقریبا با ایرانی ها برابری می کند.

در آنجا زن و مرد حتما باید با هم کار کنند، در غیر این صورت چرخ زندگی نمی چرخد.

درآمد اشخاص با توجه به تحصیلات به گونه ای دیگر است و پاسپورت نسبتا معتبری دارند.

با یک نگاه ساده می بینیم نه تنها بسیاری از مردم ما، بلکه بسیاری از اساتید دانشگاه ها به خاطر همین هزینه های بالا و مشکل اعتبار پاسپورت کمتر می توانند سفر خارجی داشته باشند.

سفری هم باشد سفری است رسمی و ورود به مکان هایی خاص.

در نتیجه قضاوت مردم در خصوص دیگر کشورها بر اساس نگاه عینی نیست و رسانه ها و سیاست های کشوری مبنای قضاوت قرار می گیرند. در این خصوص فرقی بین رسانه های کشور ما و دیگر کشورها نیست.

خاطرمان نمی رود کشور ما هشت سال در جنگ با عراق بود و چنان شده بود که مردم دو کشور به خون هم در این مدت تشنه شده بودند.

در آن زمان با دیدن فیلم های جنگی و کشتن هر سرباز عراقی لذت وصف ناپذیر بهمان دست می داد.

اما امروز می بینیم چطور ایرانی ها به آنجا سفر می کنند و آنها به ایران.

در نتیجه ملاقات و گفتگوی رو در رو، جای دشمنی را خیلی زود دوستی می گیرد.

همانطوری که عظمت هم نگاهش نسبت به ایران، قبل و بعد از سفرش خیلی تغییر کرده بود.